De hond van Odysseus: het dier in de oudheid

Als Odysseus twintig jaar na het begin van de Trojaanse oorlog eindelijk thuiskomt, is zijn stokoude hond de eerste die hem herkent. Zo trouw zijn niet alle dieren, en ze roepen dan ook tegenstrijdige gevoelens op - bewondering, verwondering, angst, liefde. Soms is ongekende wreedheid hun deel. Fik Meijer beschrijft het beeld dat er in de oudheid van dieren bestond. Machthebbers brachten beesten uit alle windstreken naar hun steden om daarmee hun macht te tonen. Ze werden meegevoerd in triomftochten en kwamen in actie bij gruwelijke gevechten in de arena. Andere dieren waren voorwerp van liefde en bewondering. Honden werden liefkozend beschreven als trouwe metgezellen, en paarden konden tijdens het populairste volksvermaak van Rome, de wagenrennen, uitgroeien tot publiekslievelingen. De hond van Odysseus bevat verder enkele ontroerende verhalen over de emoties die opvallende dieren, onder andere dolfijnen, bij mensen opriepen, en over de ‘dierenhobby’s’ van Romeinse keizers. Meijer vertelt ons ook nog over de strijd van vegetariërs en, aan de hand van enkele exquise vis- en vleesrecepten, over de smaak van carnivore Romeinen . Ten slotte vraagt hij zich met de schrijver Plutarchus af of de mens wel intelligenter is dan het dier. Fik Meijer is veruit de populairste schrijver over de oudheid in Nederland en Vlaanderen, en zijn werk is in vele talen vertaald. Elk van zijn boeken vindt zijn weg naar vele duizenden lezers.