De ziekte tot de dood

In 1849 verscheen van de hand van het pseudoniem Anti-Climacus een cruciaal werk in het oeuvre van Søren Kierkegaard, met de raadselachtige titel De ziekte tot de dood. Dit naar eigen zeggen "uiterst waardevol" geschrift wil de lezer bewust maken van de alom verspreide ziekte van de vertwijfeling en biedt daarbij inzicht in de grammatica van de menselijke existentie. Het boek vormt een tweeluik met het eveneens aan Anti-Climacus toegedichte Oefening in christendom, dat een jaar later verscheen. De "buitengewone" thematiek en de onverholen kritiek op het christendom droegen er toe bij dat beide geschriften slechts gepubliceerd werden na een lange en intense innerlijke deliberatie van de auteur. Samen maken ze de kern uit van het 'tweede deel' van Kierkegaards schrijverschap.