Un viejo que leía novelas de amor

"Κοιτάξτε πάνω: έρχονται οι βροχές. Προσπαθήστε τώρα να φανταστείτε τι έγινε. Η θηλυκιά θα βγήκε να κυνηγήσει για να γεμίσει την κοιλιά της και να 'χει γάλα για τις πρώτες βδομάδες των βροχών. Τα μικρά θήλαζαν ακόμα, και έμεινε το αρσενικό να τα φυλάει. Έτσι γίνεται στα ζώα, και έτσι πρέπει να τα αιφνιδίασε ο γκρίνγκο. Τώρα η θηλυκιά γυροφέρνει, ξετρελαμένη από τον πόνο. Τώρα έχει βγει να κυνηγήσει άνθρωπο. Δε θα πρέπει να δυσκολεύτηκε να βρει τα ίχνη του γκρίνγκο. Τον ακολούθησε απ' το γάλα που η μυρουδιά του είχε κολλήσει στο δυστυχισμένο σαν κατάρα. Έχει ήδη σκοτώσει έναν άνθρωπο. Ξέρει πια τι γεύση έχει το ανθρώπινο αίμα, γιατί το 'χει δοκιμάσει, και για το μικρό της μυαλό όλοι οι άνθρωποι σκότωσαν τα παιδιά της..."Το πολυδιαβασμένο και πολυβραβευμένο οικολογικό μυθιστόρημα του Λουίς Σεπουλβέδα για τον Αμαζόνιο, τους Ινδιάνους και την καταστροφή της παρθένας φύσης. Μια ομάδα λευκών ρίχνεται στο κυνήγι ενός άγριου αιλουροειδούς. Η συνάντηση των ανθρώπων με το ζώο αποτελεί μια από τις πλέον φορτισμένες σελίδες της σύγχρονης λογοτεχνίας. Μεταφρασμένο στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)Ο "Γέρος" είναι ένα κείμενο γραμμένο με πραότητα και γλυκύτητα κι ας ιστορούνται θάνατοι και καταδιώξεις. Χωρίς να καταφεύγει στα τρυκ της μεγαληγορίας ή να ολισθαίνει στο φολκλορισμό, χωρίς να φουσκώνει τα αισθήματά του για να τα καταστήσει πειστικά, ο Σεπούλβεδα αφηγείται μια απλή ιστορία... Ο συγγραφέας κατέχει την τέχνη της αφήγησης και την πιο δύσκολη τέχνη να αφήνει τις ιδέες του να νοτίζουν το κείμενο, να κατοικούν στο ενδιάμεσο των γραμμών και να μην αίρονται δεσποτικές από πάνω του για να το βουλιάξουν. (Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή)